Βιώσιμη Κινητικότητα: Στοίχημα για ένα καλύτερο αύριο στις πόλεις.

Αναδημοσίευση από: http://www.citybranding.gr

Η Μελέτη Περίπτωσης της Χαλκίδας

ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ, Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ, Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών

Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

ΣΙΤΗ ΜΑΡΙΑ, Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

ΒΑΣΣΗ ΑΥΓΗ, Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ, Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Στην αντιπαράθεση επιστημονικών απόψεων αναφορικά με το θέμα της μορφής της βιώσιμης πόλης, το ζήτημα της μείωσης των μετακινήσεων με ΙΧ αυτοκίνητα αποτελεί ένα βασικό επιχείρημα υπέρ της κάθε προτεινόμενης αστικής μορφής.

Οι αναζητήσεις δεν εστιάζονται απλώς στην ανοικτή ή συμπαγή πόλη, αλλά στη βιώσιμη και οικονομική πόλη, η οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τη βιώσιμη κινητικότητα, που αναφέρεται στην εφαρμογή των αρχών της βιωσιμότητας στον τομέα των μεταφορών και κυρίως των οδικών. Τα ισχυρά διλήμματα πολιτικής που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι σύγχρονες πόλεις εστιάζονται τόσο στον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστούν τις ελλειμματικές οδικές υποδομές τους όσο και τον προσανατολισμό στον οποίο θα δώσουν έμφαση, δηλαδή τη δημόσια συγκοινωνία, με αποτέλεσμα τον περιορισμό των μεμονωμένων ιδιωτικών μετακινήσεων προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος, ή μήπως την αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα οι δρόμοι να εγκαθιδρυθούν ως ένα ιδιωτικό και εμπορεύσιμο προϊόν του οποίου η χρήση θα διέπεται από τους κανόνες της αγοράς;

Η όποια απάντηση θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στο είδος πολιτισμού που επιδιώκει η ανθρωπότητα για τον 21ο αιώνα και για το λόγο αυτό καθίσταται αναγκαία η ευαισθητοποίηση του κοινού προς την προώθηση μέσων μαζικής μεταφοράς που παρέχουν ικανοποιητικό επίπεδο εξυπηρέτησης και με μικρό οικονομικό, ενεργειακό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Με γνώμονα τα παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη πως μεγάλος αριθμός ελληνικών πόλεων βρίσκεται αντιμέτωπος με εξελίξεις κοινωνικο-οικονομικής φύσεως που επηρεάζουν την πολεοδομική μορφή και τις μετακινήσεις, η παρούσα εισήγηση στοχεύει στην παροχή ενός οδηγού καλών πρακτικών για την άμβλυνση των δημιουργούμενων κυκλοφοριακών και πολεοδομικών προβλημάτων.

Για την επίτευξη του παραπάνω στόχου, χρησιμοποιείται η πόλη της Χαλκίδας ως μελέτη περίπτωσης. Τα μεθοδολογικά εργαλεία που αξιοποιούνται επιχειρούν την πολεοδομική και κυκλοφοριακή ανάλυση της υφιστάμενης κατάστασης εντός του αστικού ιστού, τη χωρική ανάλυση οικιστικών επεκτάσεων, την καταγραφή της κυκλοφοριακής δυναμικής της περιοχής, τη διερεύνηση των επιπτώσεων από διαμπερείς ροές στο εσωτερικό δίκτυο και τον εντοπισμό δυναμικών για την προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας. Αποτέλεσμα της συγκεκριμένης ερευνητικής προσπάθειας είναι η διατύπωση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής βιώσιμης κινητικότητας για τη Χαλκίδα, η οποία θα περιλαμβάνει μια σειρά πολεοδομικών και κυκλοφοριακών προτάσεων που θεωρείται πως θα συμβάλουν στην ανάπτυξη μιας καλύτερης αστικής μορφής, όπου οι μετακινήσεις θα είναι ποιοτικές και προστατευμένες και η ποιότητα ζωής των κατοίκων σημαντικά βελτιωμένη.

Δημοτική Αγορά Χαλκίδας. Ο δρόμος από την παρακμή στην πρόοδο.

Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

www.dimitriskatsoulis.blogspot.gr

dimitris.katsoulis@hotmail.com

Η Δημοτική Αγορά της Χαλκίδας για περισσότερα από 25 χρόνια είναι πεδίο εναλλαγής ατυχών πολιτικών σχεδιασμών, αδιαφορίας και απαξίωσης, ατελέσφορων προσπαθειών και μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Ο χρόνος όμως δεν μπορεί να παρακολουθήσει την αδυναμία της Πόλης να απαντήσει σε  ένα απλό ζήτημα διαχείρισης μιας τόσο κρίσιμης τοπικής υπόθεσης, δεν μπορεί να σταματήσει την φθορά στο κτιριακό συγκρότημα που από -άλλοτε- κυψέλη οικονομικής και κοινωνικής ζωής έχει μεταβληθεί σε εστία ρύπανσης  και καταφύγιο παραβατικότητας, σε μνημείο παρακμής.

Σήμερα η υπόθεση της Δημοτικής Αγοράς έχει επανέλθει στο προσκήνιο και μάλιστα κάνει ένα βήμα μπροστά. Προσδιορίστηκε από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας το μνημειακό τμήμα της το οποίο προστατεύεται και καθορίστηκαν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την συμπερίληψη των κρίσιμων αρχιτεκτονικών στοιχείων ανοίγοντας τον δρόμο για την ανακατασκευή, την  ανάδειξή της και την επανένταξή της στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης.

Η Δημοτική Αγορά είναι ακίνητη περιουσία του Δήμου Χαλκιδέων. Ο Δήμος έχει την ευθύνη, την υποχρέωση αλλά και την ευκαιρία να θέσει τέλος στην σημερινή παρακμιακή εικόνα και να αποδώσει στην πόλη μια Αγορά που αξίζει σε μία σύγχρονη και δυναμική Χαλκίδα.  Είναι κυρίως τοπική, δημοτική υπόθεση. Η εξουσία του Κράτους και ειδικότερα του Υπουργείου Πολιτισμού υπεισέρχεται έως τον έλεγχο της προστασίας του χαρακτηρισθέντος μνημείου και της διατήρησης των δεδομένων αρχιτεκτονικής κυρίως αξίας. Πέραν αυτού ουδέν.

Από την άλλη πλευρά ο Δήμος έχει αποδεχθεί και έχει επιδιώξει την στενή συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού έτσι ώστε τόσο η εκπόνηση των μελετών αλλά και εν συνεχεία η εκτέλεση των έργων να γίνει στα πλαίσια που προαναφέρονται.

Ο Δήμος και ειδικότερα η Δημοτική Αρχή έχουν εντολή από τους πολίτες της Χαλκίδας, ενσωματωμένη στην πολιτική εντολή που συνοδεύει την εκλογή της αλλά και στην στάθμιση του δημοσίου δημοτικού συμφέροντος, να ξαναδώσουν τη Δημοτική Αγορά στην πόλη και συνεπώς να εξαλείψουν μία δια παντός την σημερινή παρακμιακή εικόνα. Αυτή την εντολή η Δημοτική Αρχή πρέπει να τη διαχειριστεί σε περιβάλλον διοικητικής αυτοτέλειας και τοπικής αυτονομίας, δηλαδή σύμφωνα με τις αποφάσεις των αιρετών συλλογικών οργάνων της, όπως επιτάσσει το ισχύον σύστημα δημοτικής διακυβέρνησης και η δημοκρατική αρχή. Μόνο η τήρηση των υποχρεώσεων που πηγάζουν από τον χαρακτηρισμό τμήματος του κτιρίου ως μνημείου, περιορίζει την ελευθερία του Δήμου να διαχειριστεί νομικά, τεχνικά και επιχειρησιακά την υπόθεση της Αγοράς. Πέραν αυτής, παρεμβάσεις που περιορίζουν την ελευθερία πρωτοβουλίας και δράσης της Δημοτικής Αρχής χειραγωγούν τη διοικητική αυτοτέλεια και αναιρούν την ελευθερία της αυτοδιοίκησης, ανεξάρτητα εάν υπηρετούν απλώς μικροπολιτικές στοχεύσεις ή συντεχνιακές εμμονές. Το χειρότερο βέβαια, εάν υπηρετούν καθεστωτικές αντιλήψεις κομματισμού. Αυτά η Αγορά και η Χαλκίδα τα έχουν πληρώσει, ανεξαρτήτως του «νομίσματος».

Στρατηγικός και Επιχειρησιακός Σχεδιασμός των Δήμων: προγραμματισμός - στοχοθεσία

Του Τάσου  Σαπουνάκη

 Οικονομολόγου, Συμβούλου  Τοπικής Αυτοδιοίκησης

  Αναδημοσίευση  από http://www.citybranding.gr/

Πολλές αξιόλογες θεσμικές παρεμβάσεις που κατά καιρούς επιχειρήθηκαν στο πλαίσιο βελτίωσης της λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν κατόρθωσαν να επιφέρουν μέχρι σήμερα στη χώρα μας τα επιθυμητά αποτελέσματα εξ αιτίας της αδυναμίας ιεράρχησης των προτεραιοτήτων, της αλληλοεπικάλυψης των αρμοδιοτήτων, αλλά κυρίως λόγω της απουσίας μιας κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων, παρότι η αναγκαιότητα των εννοιών του προγραμματισμού και της στοχοθεσίας έχει θεσμικά αναγνωριστεί.

Πράγματι, κυρίαρχη θέση στη σύγχρονη διοικητική επιστήμη και πρακτική κατέχει η έννοια της οργάνωσης. Βασικά της στοιχεία είναι το όραμα (vision) και η αποστολή (mission). Το δε μέσο για την πραγμάτωσή τους είναι ο προγραμματισμός (planning). Ως βασική λειτουργία του management, ο προγραμματισμός θέτει τους στόχους και προσδιορίζει τους τρόπους και τις ενέργειες μέσω των οποίων αυτοί θα πραγματοποιηθούν.

Δεδομένου λοιπόν ότι οι κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες μιας σύγχρονης κοινωνίας, όπως της ελληνικής, απαιτούν σύγχρονες μεθόδους παροχής υπηρεσιών, η εισαγωγή βασικών αρχών του management στη Δημόσια Διοίκηση και Αυτοδιοίκηση θεωρήθηκε αυτονόητη για τον κοινό νομοθέτη.

Έτσι ο Προγραμματισμός και η Στοχοθεσία «εισέβαλαν» στη Δημόσια Διοίκηση και την Αυτοδιοίκηση. Πιο συγκεκριμένα, με τους Ν. 3463/06 και 3852/10 ο Προγραμματισμός (τον οποίο αρχικά συναντούμε στη ιστορία των διοικητικών μεταρρυθμίσεων της χώρας ως «δημοκρατικό προγραμματισμό» με το ν.1622/86) καθιερώνεται ως εργαλείο σχεδιασμού και ανάπτυξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (α΄ και β΄ βαθμού) μέσω των πενταετών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων.

Μερικά χρόνια νωρίτερα το όραμα για μια Διοίκηση με Στόχους επιχειρείται να γίνει πραγματικότητα με το ν. 3230/04. Ωστόσο, τόσο ο Προγραμματισμός, όσο και η Στοχοθεσία δεν εμπεδώθηκαν στη διοικητική φιλοσοφία και πρακτική της χώρας μας, αν και διεθνώς αναγνωρίζεται η σχέση τους ως ουσιώδης όρος για την αποτελεσματική λειτουργία και αναπτυξιακή προοπτική της Δημόσιας Διοίκησης.

Νέες μορφές παρέμβασης των Δήμων στην Τοπική Ανάπτυξη

Του Ράλλη Γκέκα

 Δρ. Οικονομικών ΟΤΑ

Αναδημοσίευση  http://www.citybranding.gr/

Η κρίση που διέπει όλη την Ευρώπη έθεσε ξανά το θέμα της αποκέντρωσης και ιδιαίτερα της κατανομής αρμοδιοτήτων, μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ). Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, κατά τη διάρκεια της κρίσης, παρουσιάστηκε μεταφορά αρμοδιοτήτων από την κεντρική κυβέρνηση στην ΤΑ. Η μεταφορά αυτή όμως, σε πολλές περιπτώσεις συνδυάστηκε με δύο πολύ σημαντικά στοιχεία:

Α) Οι μεταφερόμενες αρμοδιότητες δε συνοδεύτηκαν από τους ανάλογους πόρους. Είναι φανερό πλέον, ότι και στις «καλύτερες» αυτοδιοικητικές οικογένειες, παρατηρείται αυτό το φαινόμενο και

Β) σε πολλές περιπτώσεις η κεντρική κυβέρνηση προσπάθησε να «ξεσκαρτάρει» από πάνω της και να μεταφέρει στην ΤΑ, ότι πιο «τοξική» αρμοδιότητα είχε.

Για τους λόγους αυτούς η πολιτική της Ευρωπαϊκής ΤΑ φαίνεται να έχει μετατοπιστεί λίγο. Ενώ δηλαδή μέχρι τώρα διεκδικούσε αποκέντρωση, γενικά και αόριστα, τώρα και λόγω της στενότητας των χρηματοδοτικών πόρων, απαιτεί αποκέντρωση, αλλά με ιεράρχηση των δαπανών και των αρμοδιοτήτων που θα της μεταφερθούν, διατηρώντας πάντα το ουσιαστικό στοιχείο, που στην Ελλάδα είναι και Συνταγματικά κατοχυρωμένο, αυτό της συνοδείας των αρμοδιοτήτων που μεταφέρονται, με τους κατάλληλους χρηματοδοτικούς πόρους. Η νέα αυτή πολιτική εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο στη τελευταία μελέτη του CEMR, για τα οικονομικά των Ευρωπαϊκών δήμων.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη πιο σοβαρά. Όλοι γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα από τα πιο συγκεντρωτικά στην Ευρώπη. Αυτός ο συγκεντρωτισμός επέδειξε τα όρια του με την κρίση. Ουσιαστικά, το κεντρικό κράτος αποσύρθηκε από τις τοπικές κοινωνίες και από την πολιτική κοινωνικής αλληλεγγύης.

Για να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε οι πολίτες κατέφυγαν στην πλησιέστερη σε αυτούς εξουσία, στους δήμους και αυτοί, κατά γενική ομολογία, ανταποκρίθηκαν θετικά και αποτελεσματικά.

Σε αυτή τη μετακίνηση αρμοδιοτήτων, που πραγματοποιήθηκε χωρίς μεταφορά πόρων, το κεντρικό κράτος συνεχίζει και συμπεριφέρεται ως «γεροντοκόρη». Εάν θεωρήσουμε ότι ο «Καλλικράτης» σχεδιάστηκε πριν την εφαρμογή των μνημονίων, κατά τη διάρκεια της κρίσης καμία ουσιαστική μεταφορά αρμοδιοτήτων προς την ΤΑ δεν έχει θεσπιστεί. Ίσως, για να σκεφτούμε και λίγο πονηρά, δεν είναι και πολύ τυχαίο, αφού έτσι η κεντρική κυβέρνηση μπορεί να παρακάμψει, με κάποια προσωρινά ευρωπαϊκά κονδύλια, το άρθρο 102 του Συντάγματος, που επιβάλλει κάθε μεταφερόμενη αρμοδιότητα να συνοδεύεται από τους ανάλογους πόρους. Το γεγονός πάντως είναι ένα. Υπάρχει δυσαρμονία σε ότι συμβαίνει στην πραγματική κοινωνία και οικονομία και στο θεσμικό πλαίσιο του διοικητικού χάρτη της χώρας.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν στην προετοιμασία της ΤΑ, ώστε να είναι έτοιμη να απαντήσει στα ερωτήματα ποιες, πόσες και πώς οι αρμοδιότητες μπορούν να αποκεντρωθούν, σε ποιους δήμους και πότε.

Το Κείμενο Συμφωνίας επί Ανταλλαγών και Συνεργασίας μεταξύ της Wuhan και της Χαλκίδας

ΣΥΜΦΩΝΙΑ

επί

Ανταλλαγών και Συνεργασίας

μεταξύ

Wuhan, ΛΑΪΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

και

Χαλκίδα, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Για τη σύσφιξη της φιλίας και την προώθηση ανταλλαγών και συνεργασίας μεταξύ της πόλης Wuhan της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και της Χαλκίδας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, με βάση τις αρχές του αμοιβαίου σεβασμού και της φιλικής διαβούλευσης, οι δύο πλευρές συμφωνούν στην εγκαθίδρυση φιλικών σχέσεων και στον σεβασμό των αρχών που περιέχονται στην παρούσα συμφωνία.

1. Η πολιτική ηγεσία και οι υπηρεσιακοί παράγοντες των δύο πόλεων θα βρίσκονται σε διαβούλευση σε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

2.Τα δύο μέρη θα προωθήσουν τις εκατέρωθεν επισκέψεις μεταξύ των δημάρχων των δύο πόλεων για την εμβάθυνση των διμερών φιλικών σχέσεων συνεργασίας.

3. Τα δύο μέρη θα προωθήσουν την συνεργασία και τις ανταλλαγές στον τομέα της οικονομίας, του εμπορίου, του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και του τουρισμού μεταξύ άλλων

4. Και τα δύο μέρη θα εξασφαλίσουν τα μέσα για την απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ των επικεφαλής και των διοικητικών υπηρεσιών των δύο πόλεων.

5.  Η παρούσα συμφωνία η οποία υπεγράφη στις 4 Ιουνίου 2015, είναι αποτυπωμένη σε τέσσερα πρωτότυπα αντίγραφα στην αγγλική και κινεζική γλώσσα και κάθε πλευρά διατηρεί μια αγγλική και μια κινεζική έκδοση.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΙΝΕΖΙΚΗ  ΓΛΩΣΣΑ 

Προσέγγιση της έννοιας του φιλικού προς τον πεζό, αστικού οδικού περιβάλλοντος

Αναδημοσίευση από:http://www.citybranding.gr/ 

#ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΓΑΛΑΝΗΣ Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

#ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΠΟΤΖΩΡΗΣ Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

#ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΗΛΙΟΥ Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Η έννοια του φιλικού προς τον πεζό ή «περπατήσιμου» αστικού χώρου αποτελεί κυρίαρχο παράγοντα για την αναδιάταξη αστικού χώρου προς όφελος της βιώσιμης κινητικότητας.

Αν και η έννοια της «περπατησιμότητας» έχει αναδειχθεί ως το κύριο στοιχείο της νέας μορφής του αστικού χώρου, η διεθνής βιβλιογραφία σε αυτόν τον τομέα δεν παρέχει σαφή καθοδήγηση αλλά αναλώνεται σε σύγκριση ορισμών και χαρακτηριστικών που θεωρητικά συνεισφέρουν σε ένα οδικό περιβάλλον που υποστηρίζει και ενισχύει την πεζή μετακίνηση.

Οι «περπατήσιμες» κοινωνίες χαρακτηρίζονται εν γένει από την προώθηση της ήπιας αστικής κινητικότητας (πεζή, ποδήλατο), έναντι της μηχανοκίνητης κυκλοφορίας. Τα προφανή οφέλη από αυτήν την πολιτική είναι πολλαπλά στην αντιμετώπιση της κυκλοφοριακής συμφόρησης, της ατμοσφαιρικής και ηχητικής ρύπανσης, της κατανάλωσης καυσίμων, της κοινωνικής διεπαφής των πολιτών, της οδικής και προσωπικής ασφάλειας.

Συνεπώς, η έννοια της «περπατησιμότητας» αποκτά σημαίνοντα ρόλο στη διαβούλευση για το σχεδιασμό και τη λειτουργία του σύγχρονου αστικού οδικού χώρου.

Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την έννοια της περπατησιμότητας και τη θεώρησή της στο πλαίσιο του σύγχρονου αστικού οδικού περιβάλλοντος.

Αρχικά, ορίζεται το πρόβλημα που περιγράφει και συνθέτει την έννοια της περπατησιμότητας, καθώς και οι δείκτες που μπορούν να ποσοτικοποιήσουν και να καθορίσουν τις δράσεις που συνάδουν στη βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος προς αυτήν την κατεύθυνση.

Στη συνέχεια, περιγράφεται η σχέση μεταξύ της συμπεριφοράς μετακίνησης των πεζών και των χαρακτηριστικών του αστικού οδικού περιβάλλοντος.

Επιπλέον, παρατίθενται οι δυο κατηγορίες πεζής μετακίνησης με συγκεκριμένο ή μη προορισμό, ώστε να αναλυθούν τα χαρακτηριστικά του αστικού οδικού περιβάλλοντος που την καθορίζουν.

Ακολούθως, παρατίθεται αναλυτικά η οικονομική αξιολόγηση της έννοιας της περπατησιμότητας, ώστε να αξιολογηθεί η σημασία της με οικονομικούς όρους που κυριαρχούν σήμερα στους χώρους λήψης αποφάσεων και άσκησης συγκοινωνιακής πολιτικής.

Παρατίθενται οι λόγοι υποεκτίμησης του περπατήματος, καθώς και τα οφέλη από τη βελτίωση του επιπέδου περπατησιμότητας μιας πόλης.

Τέλος, παρουσιάζονται οι κατηγορίες των οικονομικών επιπτώσεων της περπατησιμότητας σε όρους προσβασιμότητας, εξοικονόμησης χρημάτων, εξωτερικού κόστους μετακίνησης, αποδοτικότητας χρήσης γης, κοινωνικής δραστηριότητας, δημόσιας υγείας, οικονομικής ανάπτυξης και ισότητας.   

Η δημιουργία ενός αστικού οδικού περιβάλλοντος φιλικού προς τον πεζό δεν είναι μια μονοσήμαντη ενέργεια, αλλά απαιτεί συντονισμό διεπιστημονικών δράσεων με διάρκεια στο χρόνο στους τομείς της πολεοδομίας, χωροταξίας, αρχιτεκτονικής και μεταφορών. Η βελτίωση του επιπέδου βιωσιμότητας των πόλεων οδηγεί σε σημαντικά οφέλη στους τομείς του περιβάλλοντος, κοινωνίας και οικονομίας.  

Κείμενο Θέσεων/Προτάσεων CISD για την Επιχειρησιακά Ολοκληρωμένη Διαχείριση Στερεών Αποβλήτων προς μια κοινωνία μηδενικών αποβλήτων

Δημόσια διαβούλευση για τη 2η αναθεώρηση του περιφερειακού σχεδίου διαχείρισης στερεών αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής

Η ριζική αντιμετώπιση του κρίσιμου για το Περιβάλλον, την Οικονομία και την Κοινωνία προβλήματος της διαχείρισης των Αστικών Στερεών Απορριμμάτων, αποτέλεσε και αποτελεί για το Παρατηρητήριο Πολιτών για την Αειφόρο Ανάπτυξη - CISD αντικείμενο προβληματισμού - ταυτόχρονα και πρόκληση αποτελεσματικής συμβολής του. Ως εκ τούτου μετά από συστηματική εργασία αλλά και διαβούλευση με τη συμμετοχή σημαντικών διαμορφωτών[1] των σύγχρονων απόψεων και δράσεων για το αντικείμενο και λαμβάνοντας υπ’ όψη σημαντικές προτάσεις που έχουν κατατεθεί από επιστημονικούς, κοινωνικούς φορείς και ΜΚΟ, το CISD έχει ανακοινώσει δημόσια τις θέσεις του.

Σήμερα το CISD καταθέτει κείμενο στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για τη 2η αναθεώρηση του περιφερειακού σχεδίου διαχείρισης στερεών αποβλήτων (ΠΕΣΔΑ) Αττικής με αναλυτικά σχόλια και παρατηρήσεις προς όλους τους εμπλεκόμενους, με σκοπό την επείγουσα επίλυση του προβλήματος με τον πλέον ορθό και επιχειρησιακό τρόπο.

Η Περιφέρεια Αττικής σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή επιχείρησε, από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της νέας ηγεσίας της, να υπερβεί τα σφάλματα του παρελθόντος στα ζητήματα της διαχείρισης των αποβλήτων και να προχωρήσει στην υλοποίηση των βέλτιστων λύσεων που είναι δυνατό να οδηγήσουν στην επίτευξη των εθνικών στόχων, παίρνοντας υπόψη τους περιορισμούς και αδυναμίες της ΤΑ καθώς και τα σημερινά αδιέξοδα.

·   Η τακτική που ακολούθησε ανέδειξε την συνειδητή πρόθεση ανάληψης των διαχρονικών ευθυνών της Πολιτείας, ανοίγοντας ένα δημόσιο διάλογο με στόχο την ανατροπή υφιστάμενων αγκυλώσεων και καταστροφικών, κατεστημένων νοοτροπιών και πρακτικών.

·    Ο Περιφερειακός Σχεδιασμός για τη Διαχείριση των Απορριμμάτων της Αττικής (ΠΕΣΔΑ), αποτελεί το κύριο εργαλείο για την ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων και ως εκ τούτου οφείλει να έχει ως πρωταρχικό εργαλείο εφαρμογής την διαλογή στην πηγή και την ανακύκλωση μέχρι την εξάντληση των δυνατοτήτων σε πλήρη ευθυγράμμιση με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία.

Στο πλαίσιο αυτό ο υπό αναθεώρηση ΠΕΣΔΑ θα πρέπει να ενισχυθεί με:

• ·    την υποχρεωτική κατάρτιση Σχεδίου Πρόληψης σε περιφερειακό ή δημοτικό επίπεδο,
• ·    την υποχρέωση για Διαλογή στην Πηγή (ΔσΠ) των οργανικών υλικών και μεθόδων όπως η οικιακή κομποστοποίηση, η χρήση των μηχανικών κομποστοποιητών, η δημιουργία Πράσινων Σημείων ή Ολοκληρωμένων Πράσινων Σημείων και η υλοποίηση δράσεων επαναχρησιμοποίησης και εναλλακτικής διαχείρισης,
• ·  τη δυνατότητα εθελοντικής δημιουργίας μονάδων κομποστοποίησης προδιαλεγμένων οργανικών στους δήμους.