Πόσο ανάπτυξη είναι η ανάπτυξη; Η περίπτωση της Πειραϊκής.

* Άλκης Καφετζής,

Υπεύθυνος εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον

Ελληνικό γραφείο Greenpeace

Τι καθιστά ένα έργο μοχλό ανάπτυξης; Αρκεί η απορρόφηση μεγάλων ευρωπαϊκών κονδυλίων και η προσέλκυση ξένων επενδυτών; Είναι όλα καλώς καμωμένα αρκεί να κοπεί εορταστικά η κορδέλα των εγκαινίων; Δεν χρειάζεται να μας νοιάζει τίποτα άλλο παρά μόνο τα νούμερα, οι δείκτες και η τήρηση της νομιμότητας; Δεν θα έπρεπε. Θα έπρεπε να μας νοιάζει η ουσία.

Δασωμένοι αγροί: Μια προσέγγιση από Δασολόγο της Δασικής πράξης

Αναδημοσίευση από: https://dasarxeio.com/

Ηλίας Καπράλος

Δασολόγος

Από την στιγμή που ο αρχαίος άνθρωπος σταμάτησε να είναι τροφοκυνηγός και εγκαταστάθηκε μόνιμα σε κάποια τοποθεσία άρχισε να καλλιεργεί την γη εκχερσώνοντας – καταστρέφοντας κυρίως την δασική βλάστηση. Έτσι δημιουργήθηκαν οι γεωργικές εκτάσεις και τα βοσκοτόπια προσφέροντας τροφή στον άνθρωπο. Όταν η επιφάνεια της γης λόγω της καλλιέργειας και της διάβρωσης έχανε την παραγωγικότητα της αυτή εγκαταλειπόταν και ο άνθρωπος προχωρούσε σε νέες παραπλήσιες εκχερσώσεις. Στις εγκαταλειμμένες εκτάσεις με την πάροδο του χρόνου εγκαθίστατο και πάλι η δασική βλάστηση άλλοτε αργά και άλλοτε πιο γρήγορα και αυτό εξαρτιόταν από τις εδαφικές – κλιματικές συνθήκες, το υψόμετρο, το γεωγραφικό πλάτος κλπ της περιοχής.

Εξυπακούεται ότι εκεί που το έδαφος ήταν βαθύ γόνιμο και εμπλουτιζόταν, με τεχνητό (λιπάσματα ) ή φυσικό (προσχώσεις ) τρόπο, με θρεπτικά για τα φυτά στοιχεία η καλλιέργεια συνεχίζεται ακόμη και μέχρι σήμερα.

Κατά συνέπεια όταν οι αγροτικές εκτάσεις εγκαταλείπονται για οποιονδήποτε λόγο ( κλίση εδάφους, διάβρωση, μετανάστευση ανθρώπου κλπ) η δασική βλάστηση νομοτελειακά επανέρχεται και ανακαταλαμβάνει τις εκτάσεις, που αφαιρέθηκαν από το φυσικό περιβάλλον, άλλοτε γρήγορα και άλλοτε πιο αργά ανάλογα με την περιοχή και τις εδαφολογικές και κλιματικές συνθήκες.

Η διαδικασία ανακατάληψης και οι διαδοχικές φάσεις εγκατάστασης της δασικής βλάστησης έχω την αίσθηση ότι δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς.

Δεν νομίζω ότι υπάρχει άγραφος νόμος που να θεσπίζει ότι ο άνθρωπος εκχερσωτής – καταπατητής του φυσικού περιβάλλοντος αποκτά και την “κυριότητα”, που ανήκει σε αυτό, της επιφανείας της γης που εκχερσώθηκε.

Αντίθετα μπορώ να δεχθώ ότι αποκτά την προσωρινή “χρήση” για τον λόγο ότι και αυτός αποτελεί στοιχείο του φυσικού περιβάλλοντος. Εγκαταλείποντας ο εκχερσωτής – καταπατητής την αγροτική καλλιέργεια, βοσκή κλπ από την επιφάνεια της γης έχω την αίσθηση ότι αποποιείται την προσωρινή «χρήση’’ δηλαδή την επιστέφει πίσω στο φυσικό περιβάλλον.

Φωτιές – Πυρκαγιές – Θεομηνίες

Αναδημοσίευση από: https://dasarxeio.com/ 

Γράφει ο Ηλίας Καπράλος

Συν/χος Δασολόγος

(Πρώην Δασάρχης Λίμνης,

Δ/ντης Δασών στους Νομούς Ευβοίας, Φωκίδας, Βοιωτίας)

Χαλκίδα, Ιούνιος 1998

Ας ελπίσουμε ότι φέτος το καλοκαίρι δεν θα έχουμε, κυρίως στην Βόρεια Εύβοια, πολλές και μεγάλες πυρκαγιές υπαίθρου. Γιατί τουλάχιστον μικρές και λίγες σίγουρα θα υπάρξουν. Και τούτο γιατί το «πύρ» αποτελεί κύριο παράγοντα των οικολογικών συστημάτων της Βορείου Ευβοίας. Η δε μακροχρόνια επίδρασή του σε αυτά έχει ως αποτέλεσμα την προσαρμογή των οικολογικών συστημάτων με κύριο χαρακτηριστικό την εύκολη αναγέννηση τους μετά από πυρκαγιά εφ’ όσον βέβαια δεν υπάρξει ανθρώπινη επέμβαση με εκχέρσωση, βόσκηση κ.λπ.

Τρανό παράδειγμα αποτελεί η αναγέννηση της χαλεπίου πεύκης μετά από πυρκαγιά αφού οι περισσότεροι ώριμοι σπόροι που είναι κλεισμένοι στους κώνους δεν καίγονται, πέφτουν στο έδαφος μετά την πυρκαγιά και φυτρώνουν.

Ως πυρκαγιές υπαίθρου θεωρούμε αυτές που εξελίσσονται εκτός των αστικών περιοχών και κατακαίγουν δάση, δασικές εκτάσεις, χορτολιβαδικές εκτάσεις, αγροτικές καλλιέργειες, αγροτικές εκμεταλλεύσεις, κ.λπ. Οι πυρκαγιές αυτές έχουν μια εντελώς διαφορετική δυναμική από τις αστικές πυρκαγιές και εξαρτάται από τους εξής παράγοντες:

Α. Από την ύπαρξη μιας εστίας φωτιάς.

Β. Από την ποσότητα υγρασίας που περιέχουν τα καύσιμα της υπαίθρου και αυτό εξαρτάται ευθέως από την παρατεταμένη ανομβρία – ξηρασία και θερμοκρασία του καλοκαιριού.

Γ. Από την δομή και την σύνθεση της βλάστησης που καίγεται.

Δ. Και κυρίως από την ένταση και διεύθυνση του ανέμου που επικρατεί σε κάποια περιοχή και την δεδομένη στιγμή.

Χρηματοδότηση Δήμων για την δημιουργική αξιοποίηση της περιουσίας τους

Πολιτική γης και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας

 Μαρία Καραμανώφ 

Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας,

 Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος.

Βασικά σημεία της ομιλίας στην Ανοικτή Σύσκεψη του ΣΕΠΟΧ για την Εθνική Χωρική Στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη της χώρας στην κρίση, 31 Μαΐου 2017.

Το ζήτημα της ορθολογικής και βιώσιμης διαχείρισης των δημοσίων ακινήτων της χώρας έχει γεννήσει σοβαρούς προβληματισμούς τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αφότου δηλ. άρχισαν οι πρώτες ιδιωτικοποιήσεις, ιδίως με τη μεταβίβαση των ακινήτων του ΕΟΤ στην ΕΤΑ ΑΕ. Σύμφωνα με τους προβληματισμούς αυτούς, η μεταχείριση των δημοσίων ακινήτων πρέπει να διαφοροποιείται ανάλογα με την φύση και τα χαρακτηριστικά εκάστου και σύμφωνα με το δημόσιο σκοπό στον οποίο το καθένα από αυτά είναι αφιερωμένο. Το κράτος δεν μπορεί να αποξενώνεται από δημόσια ακίνητα τα οποία είναι αφιερωμένα στην εξυπηρέτηση θεμελιωδών ή παγίων δημοσίων σκοπών, όπως η κυριαρχία και η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος, οι δημόσιες υπηρεσίες, η ενέργεια, οι συγκοινωνίες κ.λπ. Και τούτο διότι, χωρίς τα κατάλληλα δημόσια ακίνητα, η πραγματοποίηση των δημοσίων σκοπών καθίσταται ουσιαστικά ανέφικτη.

Τα ζήτημα όμως της διαχείρισης των δημοσίων ακινήτων έχει πλέον πάρει δραματική τροπή μετά τη μεταβίβαση του συνόλου σχεδόν της δημόσιας περιουσίας, κατά πλήρη κυριότητα, στην «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας», το λεγόμενο «Υπερταμείο» (ν. 4389/2016, ΦΕΚ Α’ 94/27.05.2016). Το τελευταίο είναι μια ανώνυμη εταιρεία μοναδικός σκοπός της οποίας είναι η εκμετάλλευση των –τέως πλέον- δημοσίων ακινήτων (με περαιτέρω μεταβιβάσεις, παραχωρήσεις κ.λπ.), για τον πορισμό εσόδων που θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους. Με την εξέλιξη αυτή, διερράγη οριστικά ο σύνδεσμος των δημοσίων ακινήτων με τους πολλούς και ποικίλους δημοσίους σκοπούς τους οποίους, από καταβολής ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, εξυπηρετούσαν.

Με τα δεδομένα αυτά, όλη η συζήτηση για την ορθολογική και βιώσιμη διαχείριση των δημοσίων ακινήτων έχει πλέον καταστεί άνευ αντικειμένου, αφού δεν υπάρχουν πλέον δημόσια ακίνητα, δηλ. ακίνητα προορισμένα να εξυπηρετούν δημόσιους σκοπούς. Μέσα στο ζοφερό αυτό πλαίσιο, μόνη ελπίδα για τη διάσωση της περιβαλλοντικής και πολιτιστικής φυσιογνωμίας της χώρας απομένει ο χωρικός και πολεοδομικός σχεδιασμός, δηλ. οι όροι και περιορισμοί που θα πρέπει να τεθούν στους μελλοντικούς ιδιοκτήτες των τέως δημοσίων ακινήτων ως προς την εκμετάλλευση αυτών.

Η θεσμοθέτηση όμως πολεοδομικών εργαλείων εξαιρετικού χαρακτήρα, όπως λ.χ. τα ΕΣΧΑΔΑ και ΕΣΧΑΣΕ, δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, γιατί η μέχρι τώρα χρήση τους φαίνεται να αποβλέπει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, δηλ. στο να καταστούν τα ακίνητα αυτά όσο το δυνατόν πιο ελκυστικά στους επίδοξους αγοραστές τους. Στους χωροτάκτες και πολεοδόμους της χώρας εναπόκειται να τα χρησιμοποιήσουν σύμφωνα με τις αρχές και το πνεύμα της βιώσιμης ανάπτυξης, ώστε, έστω και την ύστατη στιγμή, να μετριασθεί η ολοκληρωτική καταστροφή του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος της χώρας, που είναι και το πραγματικό και αναντικατάστατο κεφάλαιό της.

Έκθεση προσχεδίων Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού για τη Δημοτική Αγορά Χαλκίδας

                                                                ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 6 Μαρτίου στις 19:00 στο Κόκκινο Σπίτι στη Χαλκίδα, η έκθεση προσχεδίων του Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε για την Αποκατάσταση, Ανάδειξη, Ανάπτυξη και Λειτουργική Επανένταξη της Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας και της Ανάπλασης των επιφανειών της γειτνιάζουσας Πλατείας Αγοράς.

Στην έκθεση θα παρουσιαστούν τα σχέδια των συμμετεχόντων που διακρίθηκαν και έλαβαν Βραβεία, Επαίνους και εύφημες μνείες, προκειμένου οι πολίτες να ενημερωθούν και να αποκτήσουν μια πρώτη εικόνα για τη σχεδιαζόμενη ανάπλαση και αποκατάσταση της Δημοτικής Αγοράς Χαλκίδας.

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά 10:00-13:00 και θα διαρκέσει έως την Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017.

            

Δημοτική Αγορά της Χαλκίδας: Η αρχή έγινε....!!!

Σχόλιο του Δημήτρη Κατσούλη

Συχνά ακούμε τους πολιτικούς να φιλονικούν για την πατρότητα των έργων, λες και ενδιαφέρει αυτό τους σύγχρονους  ή τους μελλοντικούς χρήστες. Έχουν την ψευδαίσθηση ότι η διεκδίκηση της πατρότητας θα τους προσθέσει ψήφους την ημέρα της κρίσης. Ματαιοδοξούν. Οι χρήστες από την στιγμή που κάνουν το έργο δικό τους, το εντάσσουν στην ζωή τους, την προσωπική, την οικονομική και την κοινωνική, ελάχιστα σκέπτονται τον δημιουργό του, τους ενδιαφέρει πλέον η ποιότητα στην καθημερινή χρήση, η καλή κατασκευή και η έγκαιρη  συντήρηση. Συχνά λέω και το πιστεύω: Κανείς δεν κέρδισε εκλογές κάνοντας έργα!!! Τις εκλογές τις κερδίζεις με το πόσο κατανοητό και δημοφιλές είναι το πολιτικό σου όραμα, πόσο σε εμπιστεύεται ο πολίτης, πόσο χώρο για συμμετοχή του αφήνεις, πόσο αποτελεσματικός είσαι στην καθημερινότητά του.

Σε ένα μεγάλο έργο σημασία έχει η έμπνευση, η πρωτοβουλία, η υπερνίκηση των γραφειοκρατικών εμποδίων, η σωστή τήρηση των διαδικασιών μελέτης και δημοπράτησης, η καλή εκτέλεση και τέλος η απόδοση στη χρήση. Όλα αυτά απαιτούν μακρύ χρόνο και συνέργεια καθώς και συνέχεια που δεν περιορίζεται στον δεδομένο πολιτικό χρόνο. Σημασία πάντως έχει το όραμα, η έμπνευση που κινεί τα πάντα!!!.

Γιαυτό η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού για την Δημοτική Αγορά της Χαλκίδας είναι μία σημαντική στιγμή που σηματοδοτεί την ακόμη σημαντικότερη πορεία που πρέπει να ακολουθήσει. Είναι όμως και ένα δείγμα του πόσα μπορεί να πετύχει κανείς έχοντας όραμα, επιμονή και κυρίως βούληση για αλλαγή, βούληση για να χαραχθεί μία άλλη δημιουργική πορεία αντίστροφη με την πεπατημένη της μίζερης πραγματικότητας που γονατίζει μία πόλη και μία κοινωνία. Είναι επίσης και ένα δείγμα για το ότι στην πολιτική η Αλλαγή δεν είναι αποξενωμένη από την σύνθεση ιδεών, προτάσεων και απόψεων. Ασφαλώς πάντα υπάρχει και η ανάγκη του δημοκρατικού και συμμετοχικού διαλόγου, αυτός εξάλλου εμπεδώνει τις πολιτικές Αλλαγής στην συνείδηση της κοινωνίας και την συνεγείρει. Η Αλλαγή αξίζει συνεπώς να είναι προοδευτική και δεν νοείται τέτοια χωρίς να είναι συμμετοχική.

Τώρα χρειάζεται η ίδια επιμονή και "χειρουργική αποτελεσματικότητα" για τα επόμενα βήματα με στόχο οι μακέτες να γίνουν έργο και το έργο να γίνει επιτέλους απόκτημα της κοινωνίας και ορόσημο για την ικανότητά της ηγεσίας και της πόλης να δημιουργεί και να προχωρά. Η αρχή έγινε, και αυτή είναι, όπως λέγεται,  το «ήμισυ του παντός». Χωρίς όμως αυτό το «παν» η αρχή παραμένει απλώς ανολοκλήρωτη προσπάθεια. Γιαυτό το διακύβευμα βρίσκεται στην συνέχεια!!!

Τις φωτογραφίες τις έχουμε δανειστεί από το eviaportal.