Το Γεωπάρκο, ο γεωτουρισμός και η - αναζητούμενη- Εναλλακτική Εύβοια

 Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Η πρόταση για την δημιουργία Γεωπάρκου στην Βόρεια Εύβοια και η σχετική απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Στερεάς Ελλάδας να την υιοθετήσει προξένησε διχογνωμίες και ανησυχίες στο τοπικό πολιτικό προσωπικό και σε φορείς της περιοχής. Αρκετές από αυτές τις εντάσεις και ενστάσεις είναι εύλογες εάν αναλογιστεί κανείς το επίπεδο ποιότητας και τις αντιλήψεις που καθοδηγούν την άσκηση πολιτικής στην περιοχή, στον Νομό και την Περιφέρειά μας. Ημιμάθεια, προσωπικές στρατηγικές και έλλειψη εμπιστοσύνης στην συμμετοχική δημοκρατία. Δεν εννοούμε ασφαλώς αυτή την ατυχή ιδέα περί δημοψηφίσματος που ανέφερε πολιτικός παράγοντας!!!.

Η ιδέα για την δημιουργία Γεωπάρκου με επίκεντρο το Απολιθωμένο Δάσος της Κερασιάς στο Δήμο Μαντουδίου- Λίμνης – Αγίας Άννας ήταν η αφετηρία μίας εύστοχης πρότασης που απαιτούσε όμως διαφορετική μεθοδολογική προσέγγιση η οποία πάντως  δεν θα μπορούσε να υπάρξει διότι η Εύβοια στερείται θεσμικού φορέα ικανού να σκεφθεί για την «Όλη Εύβοια» και γιαυτό πεδία κοινής δράσης παραμένουν ανενεργά. Ο Δήμος εκεί το αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, παρά τα προβλήματά του. Ήταν προφανής η σημασία.

Εν συνεχεία κάποιοι σκέφθηκαν και τον γειτονικό Δήμο Ιστιαίας Αιδηψού με έμφαση ίσως στον γεωθερμικό πλούτο της Αιδηψού. Αντί όμως να τεθεί υπόψη των τοπικών κοινωνιών και των Δήμων αλλά και φορέων της «όποιας» κοινωνίας των πολιτών προηγήθηκε η ανάληψη της πρωτοβουλίας από την Περιφέρεια και εν συνεχεία η άσκηση του συντονιστικού της ρόλου με τον τρόπο, τα μέσα και τις νοοτροπίες που έχει υιοθετήσει. Εκεί λοιπόν προέκυψαν οι ενοχλήσεις και οι αντιρρήσεις του Δήμου και άλλων τοπικών φορέων.  Ξεκίνησαν εν συνεχεία και οι γνωστοί «Ευβοείς Πολιτικοί» να παίρνουν θέση ως συνήθως: χωρίς να έχουν και πολύ ιδέα. Έτσι μία καλή πρόταση κινδυνεύει να πέσει θύμα του προεκλογικού κλίματος που σιγά σιγά εγκαθίσταται στην περιοχή.

Ας δούμε το θέμα αλλιώς.

Η "στρατηγική νίκη" της προοδευτικής παράταξης και το περιεχόμενό της

 Άρθρο του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Το διακύβευμα της κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ και της απομόνωσής του στην αντιπολίτευση αποτελεί την κύρια πολιτική στόχευση της Ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής. Πέρα από την πρόεδρο και τον νεοορισθέντα Γραμματέα, πατέρας του στόχου «ζωής» είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος και άλλοι υπουργοί της Κυβέρνησης Σαμαρά. Όμως το ακριβές περιεχόμενο της «στρατηγικής ήττας» του ΣΥΡΙΖΑ το αποδίδει απόλυτα πιστά το Σαμαρικό ιστολόγιο Antinews  το οποίο μάλιστα διατυπώνει ορθά κοφτά ότι η στρατηγική αυτή έχει ένα και μόνο πρακτικό αντίκρυσμα, την ψήφο στην Νέα Δημοκρατία διότι μόνο τότε διασφαλίζεται χωρίς περιστροφές η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία μάλιστα αποδίδει προφανώς το γνήσιο ιδεολογικοπολιτικό περιεχόμενο, δηλαδή την απόλυτη ηγεμονία της Νέας Δημοκρατίας και της νεοφιλελεύθερης δεξιάς.

Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους.

Το Κίνημα Αλλαγής εάν θέλει πράγματι να έχει λόγο ύπαρξης ως φορέας της ανανεωμένης προοδευτικής παράταξης πρέπει να κατακτήσει και να υπερασπίσει την πολιτική αυτονομία του. Η αυτονομία όμως για να είναι πραγματική και ουσιαστική και όχι «λόγια του αέρα» πρέπει να θεμελιώνεται πρωτίστως στην ιδεολογικοπολιτική βάση του πολιτικού φορέα. Η θεμελίωση αυτή δεν είναι ασφαλώς μόνο υπόθεση της Ηγεσίας αλλά κάθε ενός που εντάσσει την δράση του ως ενεργός πολίτης σε έναν πολιτικό φορέα. Εκτός εάν είναι οπαδός και «γιουρούκι». Συνεπώς για να αποκτήσει κατ΄αρχήν ιδεολογικοπολιτική βάση το Κίνημα Αλλαγής πρέπει να συζητήσει στο εσωτερικό του τις κρίσιμες παραμέτρους αυτής της βάσης.

Γεωπάρκο στην Βόρεια Εύβοια

Πηγή: http://greenagenda.gr

Στη δημιουργία ενός γεωπάρκου στην Κερασιά της βόρειας Εύβοιας που θα αναδεικνύει την πλούσια ιστορία της ευρύτερης περιοχής προχωρούν οι αρμόδιες αρχές και υπηρεσίες. Ήδη, η παλαιοντολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως ευρήματα από μια μικρή «ζούγκλα» με ύαινες, ρινόκερους, προβοσκιδωτά, καμηλοπαρδάλεις, αντιλόπες, γαζέλες, πιθήκους, ιππάρια (συγγενικές προγονικές μορφές των αλόγων), αλλά και μαχαιρόδοντες (ένας είδος παρόμοιο του λιονταριού) που ζούσαν πριν από 7 εκατομμύρια χρόνια στην ορεινή περιοχή της Κερασιάς.

Η αναζήτηση της Δίκαιης Πόλης

Οι πόλεις υπήρξαν ανέκαθεν τόποι εκδήλωσης αστικών κινημάτων, άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης εμβέλειας, ως αποτέλεσμα των κοινωνικών αντιθέσεων και των διεκδικήσεων συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Κατά την τρέχουσα οικονομική κρίση, οι κοινωνικές εντάσεις πολλαπλασιάστηκαν και εκδηλώθηκαν αρκετές φορές μέσα από πολιτικές αντιπαραθέσεις ή/και βίαιες συγκρούσεις, συχνά σε συνδυασμό με την αμφισβήτηση του συνολικού οικονομικού και πολιτικού συστήματος, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις του ευρωπαϊκού νότου. Σε πολλές περιπτώσεις τα σύγχρονα αστικά κινήματα συνδέθηκαν με την αναζήτηση εναλλακτικών μορφών συλλογικής οργάνωσης, όπως διάφορες μορφές κοινωνικής οικονομίας, ως μέσο εξόδου από την κρίση.

Η ανάγκη αντιμετώπισης των πρόσθετων κοινωνικών και γεωγραφικών αδικιών και ανισοτήτων που προκαλεί η τρέχουσα κρίση καθιστά επίκαιρο το ζήτημα της δίκαιης πόλης, μιας πόλης που εξασφαλίζει την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών στη λήψη αποφάσεων, στις ευκαιρίες και τις εξυπηρετήσεις που προσφέρει η πόλη. Καθώς η αναζήτηση της δίκαιης πόλης συνδέεται με ζητήματα νομιμοποίησης της εξουσίας και κατανομής του παραγόμενου κόστους και οφέλους, δεν υπάρχουν εύκολες και αναμφισβήτητες απαντήσεις. Ένα πειστικό όραμα μιας δίκαιης πόλης θα πρέπει να εξηγήσει πώς θα επιτύχει ταυτόχρονα κοινωνική ευημερία και ισότητα, προσφέροντας περισσότερες ευκαιρίες ανάπτυξης που οδηγούν στη δημιουργία θέσεων εργασίας και προωθούν την κοινωνική συνοχή.

Η δίκαιη πόλη θα πρέπει να ενσωματώσει δημιουργικά όλες τις κοινωνικές ομάδες πέραν του αυτονόητου ενδιαφέροντος για τις μη προνομιούχες ομάδες. Η σύνθεση των επιδιώξεων όλων των κοινωνικών ομάδων και η ισότιμη πρόσβαση στις ευκαιρίες της αστικής ανάπτυξης σε σχέση με την επιδίωξη πραγματικής ισότητας θα πρέπει να αποτελέσουν τον άξονα του οράματος της δίκαιης πόλης. Η συμμετοχή στις αποφάσεις και ο δημοκρατικός πλουραλισμός δεν αρκούν ούτε για να άρουν την κυριαρχία ομάδων που διαθέτουν περισσότερες πηγές δύναμης και γνώσης ούτε για να αποτρέψουν τις ακραίες καταστάσεις και συμπεριφορές όπως είναι ο κοινωνικός αποκλεισμός και η άσκηση βίας. Η δίκαιη πόλη θα πρέπει να επιλύει θεσμικά και συναινετικά τα ζητήματα που αναπόφευκτα θα προκύπτουν, μέσω της αναγνώρισης και του σεβασμού των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, τα οποία δεν θα μπορούν να περιορίζονται ούτε από συγκυριακές πλειοψηφίες ούτε από δυναμικές μειοψηφίες.

Η εφαρμογή των αρχών της δίκαιης πόλης συνεπάγεται συνεχή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, αλλά και κατανόηση του γεγονότος ότι η πραγματοποίηση των οραμάτων συνδέεται με τα πραγματικά δεδομένα. Στο βαθμό που οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές διαφορές και συγκρούσεις παράγονται από εγγενείς δομές και αντιφάσεις της αστικής ανάπτυξης, το αίτημα για μια δίκαιη πόλη, θα αποτελεί επίκαιρο και διαρκές αίτημα αυτογνωσίας και κριτικού αναστοχασμού.

Πηγή:

http://gkafkala.webpages.auth.gr/site/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7/agenda/

Παρά κάτι …χίλιες ακόμη λέξεις για την Αλλαγή που φέρνει μόνο η Ανανέωση

Του Δημήτρη Κατσούλη

Ενώ το πολιτικό σκηνικό είναι μάλλον προδιαγεγραμμένο μένει ο προσδιορισμός της ενδεχομένως κρίσιμης στιγμής των εκλογών του εθνικού κοινοβουλίου. Στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων είναι όλα όσα προηγηθούν και κυρίως όλα όσα ακολουθήσουν τον σημαδιακό Αύγουστο του 2018, όταν η χώρα θα «βγει» από τα έως σήμερα ούτως ή άλλως επώδυνα Μνημόνια χωρίς όμως την λήξη της κρίσης αλλά με  την συνέχισή της σε ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες.

Σε αυτό το πολιτικό σκηνικό εξελίσσεται και η απέλπιδα προσπάθεια της λεγόμενης Κεντροαριστεράς να επιβιώσει στο νέο έτσι και αλλιώς τοπίο που θα σηματοδοτήσουν και οι τέσσερις τουλάχιστον εκλογικές αναμετρήσεις των επομένων δέκα  έξι  μηνών.

Εάν είμασταν στους ενθουσιώδεις μήνες του Φθινοπώρου του 2017 ίσως μιλούσαμε για την ύπαρξη και την συμβολή της προοδευτικής παράταξης στην μεταμνημονιακή Ελλάδα. Δεν είμαστε όμως. Τίποτε δεν δείχνει ότι οι καλές προσδοκίες που οδήγησαν 210.000 πολίτες στην εκλογή της Ηγεσίας ενός «υπό κατασκευή» νέου Κόμματος τον περασμένο Νοέμβρη θα επιβεβαιωθούν στις κάλπες που θα στηθούν έως τον Οκτώβρη του 2019.

Συγκρότημα Ευρίπου

Η Πρόταση του  Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε διαβούλευση

Τυχόν προτάσεις μπορεί να αποσταλούν στο e-mail: protaseis@uoa.gr  μέχρι 31/05/2018

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Ι. Στόχοι, οφέλη και στρατηγικός σχεδιασμός

Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι το αρχαιότερο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα της χώρας με ιστορική διαδρομή 180 και πλέον ετών και εύρος εθνικής εμβέλειας. Στην αποστολή του έχει επιλέξει να θεραπεύει εξ ίσου την εκπαίδευση και την έρευνα με στόχο να διακρίνεται διεθνώς. Η κοινωνική προσφορά και η συμμετοχή στην ανάπτυξη της χώρας αποτελούν επίσης υψηλή προτεραιότητα στην αποστολή του. Το ΕΚΠΑ διαθέτει βαθιές ρίζες και παράδοση στην εκπαίδευση και την έρευνα, τεχνογνωσία, άριστο ανθρώπινο δυναμικό, πόρους και υποδομές, με συνέπεια να μπορεί να αναπτύσσεται σε νέους επιστημονικούς τομείς με ταχείς ρυθμούς και ποιοτικά αποτελέσματα. Η στρατηγική του βούληση, μεταξύ άλλων στόχων, περιλαμβάνει α) την ανάπτυξη των τεχνολογικών τομέων της επιστήμης, β) την ανάπτυξη των τομέων της οικονομίας και των κοινωνικών επιστημών, γ) τη διεύρυνση των Προγραμμάτων Σπουδών του σε αντικείμενα που ανταποκρίνονται στον σύγχρονο κόσμο και τις μελλοντικές εξελίξεις στην επιστήμη, την τέχνη, την κοινωνία και το φυσικό περιβάλλον και δ) τη δημιουργία ενός πόλου καινοτομίας και διασύνδεσης με την οικονομία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον.

Οι παραπάνω στόχοι συνδέονται άμεσα με το σχέδιο ανάπτυξης του Συγκροτήματος Ευρίπου του ΕΚΠΑ, στην περιοχή Εύβοιας – Βοιωτίας, και εξειδικεύονται λαμβάνοντας υπόψη και την υπάρχουσα δυναμική στις περιφερειακές ενότητες Βοιωτίας και Εύβοιας, τη φυσιογνωμία, το ανθρώπινο δυναμικό, και τις υποδομές του ΤΕΙ στη Χαλκίδα - Θήβα και το στρατηγικό μοντέλο ανάπτυξης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, το οποίο περιλαμβάνει τους άξονες: α) αγροδιατροφής, β) καινοτομίας στη βιομηχανία της εμπειρίας, γ) καινοτομίας στην αλυσίδα αξίας του μετάλλου και δ) πράσινης καινοτομίας, εξοικονόμησης και η παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ. Η εγκατάσταση ακαδημαϊκών μονάδων του ΕΚΠΑ στην περιοχή θα λειτουργήσει ως καταλύτης για την ανάπτυξή της, θα δημιουργήσει συνθήκες προοδευτικής αντιμετώπισης (έως ένα βαθμό) της εξωγενούς ανάπτυξης, θα βοηθήσει στην βελτίωση των εγγενών αδυναμιών του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα της περιοχής και θα δώσει ώθηση στον τριτογενή τομέα, κυρίως όσον αφορά στη διαχείριση του πολιτιστικού και φυσικού πλούτου και στις υπηρεσίες που σχετίζονται με τη σύγχρονη τεχνολογία. Τέλος, θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού, τόσο με την εγκατάσταση νέου πληθυσμού όσο κυρίως με τη δημιουργία ποιοτικής μεταβολής των κλάδων απασχόλησης του τοπικού πληθυσμού.

Μεγάλα Πανεπιστήμια στην Ευρώπη (π.χ. Winchester, Nottingham, Nice), την Αμερική (π.χ. Carnegie Mellon, Michigan, Colorado, Toronto) και την Αυστραλία (π.χ. Newcastle) εντάσσουν στο στρατηγικό τους σχεδιασμό και δημιουργούν δορυφορικές εγκαταστάσεις σε άλλες πόλεις ή κοντινές περιοχές, για διαφορετικούς λόγους το καθένα, με στόχο τη διεύρυνση των εκπαιδευτικών τους δραστηριοτήτων ή την ανάπτυξη της έρευνας. Η τάση αυτή ενισχύεται με γρήγορο ρυθμό τα τελευταία χρόνια.

Το ποδήλατο στην Πόλη.

Θάνος Βλαστός

Ευθύμιος Μπακογιάννης

Απόσπασμα από την μελέτη  "Ποδήλατο στις Ελληνικές Πόλεις  ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ"

Ολόκληρη η μελέτη ΕΔΩ

1. Ποιο θα ήταν το καλύτερο ξεκίνημα;

Ένταξη του ποδηλάτου στην πόλη κάθε άλλο παρά σηµαίνει ότι αντιµετωπίζονται το κυκλοφοριακό και πολεοδοµικό καθεστώς ως δεδομένα και ότι το μόνο ζητούµενο για το ποδήλατο είναι να προσαρµόζεται στα χαρακτηριστικά τους.

Αντίθετα, ένταξη του ποδηλάτου σηµαίνει προοδευτική αλλαγή του καθεστώτος απόλυτης κυριαρχίας του αυτοκινήτου σε ένα διαφορετικό, που θα υπακούει σε νέες προτεραιότητες, συνεπείς με τις αρχές της βιώσιµης κινητικότητας.

Όταν µια Δηµοτική Αρχή αποφασίσει να εντάξει το ποδήλατο στην πόλη, σηµαίνει ότι έχει κατανοήσει τα προβλήµατα και ότι παράλληλα µε το ποδήλατο είναι έτοιμη να αλλάξει πολλά από εκείνα που τραυµατίζουν την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον της πόλης. Η ένταξη λοιπόν του ποδηλάτου δίνει την ευκαιρία για ριζικές αλλαγές, π.χ.

• μονοδρομήσεις αμφίδρομων,

• αντιδρομήσεις μονόδρομων,

• πεζοδρομήσεις,

• αλλαγές στην ιεράρχηση δρόµων, µε κατά κανόνα την συγκοινωνιακή τους υποβάθµιση που θα επιτρέψει την πολεοδοµική και αισθητική τους αναβάθµιση, όπως τη δηµιουργία δρόµων ήπιας κυκλοφορίας, τοπικού χαρακτήρα δρόµων κ.λπ.

Ένα από τα πρώτα ερωτήµατα που θα θέσει µια Δηµοτική Αρχή όταν αποφασίσει να πάρει κάποιες αρχικές πρωτοβουλίες για το ποδήλατο είναι το από πού να ξεκινήσει. Είναι πιθανό ότι θα επιθυµούσε, µε τα περιορισµένα κονδύλια που θα διέθετε, να δείξει στους πολίτες:

• ότι είναι καλά διαβασµένη, ότι έχει µελετήσει το τι σηµαίνει ποδήλατο και έχει αντιληφθεί ποιες είναι οι προϋποθέσεις για την ασφαλή και ευχάριστη κίνησή του,

• ότι γνωρίζει καλά τα γενικότερα προβλήµατα πόλης και ότι θα εντάξει το ποδήλατο στη φαρέτρα των πολιτικών για την αντιµετώπισή τους,

• ότι έχει φιλόδοξους στόχους για την πόλη, το περιβάλλον και τη βιώσιµη κινητικότητα,

• ότι αντιλαµβάνεται τη σηµασία της δηµόσιας διαβούλευσης και της συµµετοχής των πολιτών στους σχεδιασµούς για την επιτυχή υλοποίηση ενός φιλόδοξου προγράµµατος για µια διαφορετική πόλη,

• ότι ανοίγει το δρόµο για να ακολουθήσουν και άλλα έργα, αφού το ποδήλατο συνδέεται µε την προοπτική µακροπρόθεσµης ανάπλασης της πόλης στο σύνολό της.