Γιώργος Παπανδρέου: Συμμετοχική Δημοκρατία αντί μίας εξουσίας λάφυρο προς κατοχή.

Συνέντευξη Στην Εφημερίδα “Δημοσιογραφος” Και Στον Γιώργο Λαουτάρη

1. Η κυβέρνησή σας θέσπισε την πιο ριζική μεταρρύθμιση της αυτοδιοίκησης, τον «Καλλικράτη», που άλλαξε ριζικά τον χάρτη των Δήμων. Περιγράψτε μας τις αντιδράσεις που έφτασαν τότε στο γραφείο σας. Σίγουρα μεταξύ αυτών θα υπήρξαν και κάποιες από την περιοχή μας. Αισθάνεστε δικαιωμένος για εκείνη την απόφαση;

Το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» του 2010, αποτελεί συνέχεια του Προγράμματος Καποδίστριας (1997). Και τα δύο, είναι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ. Στον πυρήνα τους είχαν τη φιλοσοφία της συνένωσης υπαρχόντων Δήμων, με σκοπό την αποκέντρωση της εξουσίας με την ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και με γνώμονα την ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών.

Και ο «Καλλικράτης», όπως και ο «Καποδίστριας», βρήκε ισχυρές αντιδράσεις που εκφράστηκαν ακόμη και με μεγάλες κινητοποιήσεις, κατανοητές αλλά και άδικες ως προς το περιεχόμενό τους, καθώς παρά την όποια επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε για να χτυπηθεί αυτή η απολύτως αναγκαία μεταρρύθμιση, η ουσία που ενόχλησε, ήταν ότι καταργήθηκε ένας πολύ μεγάλος αριθμός θέσεων εξουσίας, αλλά και αχρείαστων και κοστοβόρων οργανισμών που απορροφούσαν σημαντικούς πόρους που πλήρωναν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο οι πολίτες.

Βέβαια, επειδή καλό είναι να αναδεικνύεται η αλήθεια που πάντα είναι ωφέλιμη, ούτε η πολιτεία, ούτε και οι ίδιοι οι δήμοι και οι περιφέρειες, με κάποιες φωτεινές βέβαια εξαιρέσεις, έπραξαν στη συνέχεια τα δέοντα για να ενισχυθεί περαιτέρω η συμμετοχή των πολιτών, η διαβούλευση και η λογοδοσία, ώστε οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης να καταστούν και πιο ανοιχτοί και πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την αποστολή τους.

Το εκλογικό σύστημα των Αυτοδιοικητικών Εκλογών του 2023

 

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΕΔΡΩΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ 2019 ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ  ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023 θα διεξαχθούν σε ένα διαφορετικό θεσμικό τοπίο, εκείνο που διαμόρφωσε ο Ν.4804/2021 ο οποίος κατέστρωσε νέο εκλογικό σύστημα ή κατά κυριολεξία επανέφερε το πλειοψηφικό σύστημα που ίσχυσε το 2006 «πειραγμένο» ως προς το ποσοστό εκλογής του Δημάρχου και του Περιφερειάρχη, δηλαδή ορίζει ότι Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης εκλέγεται ο υποψήφιος του συνδυασμού που πρώτευσε  υπό την προϋπόθεση ότι έλαβε το 43%+1 των εγκύρων ψηφοδελτίων. Έτσι το όριο της εκλογής στον πρώτο γύρο υποχώρησε από το 50%+1 στο 43%+1 (το 2006 ήταν 42%+1). Σε διαφορετική περίπτωση διεξάγεται επαναληπτική εκλογή μεταξύ των δύο πρώτων συνδυασμών.

Εισάγεται για πρώτη φορά το όριο του  ποσοστού 3% των εγκύρων ψηφοδελτίων για να μετέχει ο συνδυασμός στην κατανομή των εδρών. Συνεπώς συνδυασμοί που έλαβαν ποσοστό εγκύρων ψηφοδελτίων μικρότερο του 3% μένουν έξω από το συμβούλιο.

Ο συνδυασμός του Δημάρχου ή του Περιφερειάρχη λαμβάνει εκ του νόμου τα 3/5 των εδρών και οι επιλαχόντες συνδυασμοί που έχουν υπερβεί από 3% και άνω λαμβάνουν αναλογικά τα 2/5 των εδρών.

Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής Δήμου Χαλκιδέων: Οι προγραμματικοί άξονες για μία προοδευτική δημοτική πολιτική

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ 

Πλαίσιο προγραμματικών κατευθύνσεων

της Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Δήμου Χαλκιδέων

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

Στην βάση του Κινήματος συναντιόμαστε πολίτες που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα της πόλης, που ζουν και εργάζονται σε αυτήν, που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη διαμόρφωση ενός προγράμματος δράσης για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, για τη δημιουργίας μίας αξιοβίωτης πόλης, για την Αλλαγή της μακροχρόνιας μίζερης, εσωστρεφούς και άκρως συντηρητικής διαχείρισης των δημοτικών ζητημάτων. Στο ερώτημα: τι δουλειά έχει ένα κόμμα στην Αυτοδιοίκηση; η απάντηση είναι απλή. Τα κόμματα ως θεσμοί πολιτικής συμμετοχής και διαμεσολάβησης οφείλουν να είναι παρόντα όπου διαμορφώνονται και ασκούνται οι δημόσιες πολιτικές και οφείλουν να προτείνουν προγράμματα και λύσεις σύμφωνα με τον πολιτικό τους προσανατολισμό.

Το παρακάτω πλαίσιο θέσεων απευθύνεται στους πολίτες και όχι σε δημοτικές παρατάξεις ή συνδυασμούς.

Η Δ.Ο. του ΠΑΣΟΚ του Δήμου Χαλκιδέων δεσμεύεται ότι θα αγωνιστεί για την επικράτηση και την υλοποίηση των παρακάτω προγραμματικών κατευθύνσεων.

 

Ανεμογεννήτριες σε Natura της Σκύρου

Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης

                                                     Συνταξιούχος ιατρός ΕΣΥ,  Δήμαρχος Σκύρου 2003 – 2014

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ τεύχος 2259 8/12/2022

Πέρασαν περίπου 17 χρόνια απ’ όταν ο ηγούμενος της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους ανήγγειλε από άμβωνος την πρόθεσή της να εγκαταστήσει αιολικό πάρκο στο νησί δηλώνοντας ότι «αυτό θα γίνει γιατί είναι θέλημα θεού»! Η εγκατάσταση θα αποτελούνταν από 111 ανεμογεννήτριες ισχύος 3 MW έκαστη (333 MW συνολικά), θα τοποθετούνταν σε έκταση 36.150 στρεμμάτων που φέρεται ότι ανήκουν στη Μονή με βυζαντινά πατριαρχικά συγίλλια και 8 από τα 10 αιολικά πάρκα είναι σε περιοχή Natura 2000 και ζώνη ειδικής προστασίας.

Αναφέρω ότι η Μονή «φέρεται ως ιδιοκτήτρια» διότι έχουν γίνει τραγικά λάθη στο παρελθόν, κατά τις δικαστικές διενέξεις για το ιδιοκτησιακό μεταξύ Δημοσίου και μονής, αφού ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου είχε ασκήσει αίτηση ακύρωσης της απόφασης του Εφετείου λόγω ψευδομαρτυριών και αοριστολογιών από πλευράς μονής!

Υπάρχει δημοκρατική στρατηγική ανασυγκρότησης για την Βόρεια Εύβοια;

 

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Η Βόρεια Εύβοια, σχεδόν ένα χρόνο μετά την πρωτόγνωρη καταστροφή, παραμένει με ανοικτές τις πληγές της στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πεδίο. Το σχέδιο ανασυγκρότησης εξαντλείται σε ημερίδες και επικοινωνιακές καμπάνιες την ίδια στιγμή που το Κράτος, αυτό το δήθεν επιτελικό αλλά αθεράπευτα συγκεντρωτικό, έκρυψε ευθύνες και υποχρεώσεις πίσω από τους χορηγούς μελετών που και όταν παραδοθούν τελικά δεν θα έχουν εξασφαλιστεί οι πόροι υλοποίησης των έργων και των δράσεων ή κάποιες α CCGπό αυτές θα είναι και αδιάφορες για την δοκιμαζόμενη τοπική κοινωνία.

Το μοντέλο της συγκεντρωτικής και ασυντόνιστης πολιτικής προστασίας έφερε την καταστροφή αλλά και το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης των επιτελικών καθηκόντων αποκατάστασης αποδεικνύεται εξίσου αναποτελεσματικό αλλά -και αυτό έχει την μεγάλη αξία- απολύτως απονομιμοποιημένο στο συνταγματικό και θεσμικό πεδίο, δηλαδή στο πεδίο της δημοκρατικής νομιμοποίησης των κρατικών και δημοσίων πολιτικών.

 

''Ο δρόμος που δεν πήραμε''

 

Του Χάρη Δούκα.

Καθώς η ενεργειακή κρίση βαθαίνει, επανέρχεται στο προσκήνιο το άρθρο ορόσημο του Amory Lovins «The road not taken» του 1976. Σε αυτό περιγράφονταν δύο εναλλακτικές ενεργειακές διαδρομές. Το "σκληρό μονοπάτι" βασίζεται στην επικρατούσα πολιτική, με την επέκταση των μεγάλων σταθμών ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Tο "ήπιο μονοπάτι" συνδυάζει την άμεση και ξεκάθαρη δέσμευση για αποδοτική χρήση της ενέργειας με την ταχεία ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών και τη μεγάλη διείσδυση τους σε επίπεδο τελικής χρήσης για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το πρώτο έχει ένα σκληρά τεχνολογικό χαρακτήρα και η συγκεντρωτική παραγωγή βασίζεται σε μεγάλες εταιρίες, ενώ το δεύτερο δίνει έμφαση στους απαραίτητους κοινωνικούς μετασχηματισμούς για να καταστήσει τα ενεργειακά συστήματα αποκεντρωμένα, ανθρωποκεντρικά και ανανεώσιμα.