Η διακήρυξη της Κοπεγχάγης

Ο πολιτισμός κινητικότητας 

Κείμενο που υιοθετήθηκε κατά τη γενική συνέλευση του 1996 των πόλεων χωρίς αυτοκίνητα

Κοπεγχάγη 6-8 Μαϊου 1996

1. Η κινητικότητα είναι έκφραση ελευθερίας και αναπόσπαστο τμήμα της σύγχρονης κοινωνίας. Η κινητικότητα είναι τμήμα του πολιτισμού μας. Ο πολιτισμός μπορεί να οριστεί ως οι ιδέες, οι πεποιθήσεις και τα έθιμα μιας κοινωνίας.

2. Ωστόσο, η αυξανόμενη κυκλοφορία –ειδικότερα η προερχόμενη από την υπερεξάρτηση από τα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα- θέτει σε κίνδυνο την οικιστική και πολιτιστική κληρονομιά των ευρωπαϊκών πόλεων και περιορίζει τόσο την κινητικότητα, όσο και την ποιότητα ζωής των πόλεων:

• Η οικονομική και κοινωνική ευημερία των πόλεων απειλείται σοβαρά από την κυκλοφοριακή συμφόρηση, τη ρύπανση και το θόρυβο.

• Οι κύριοι κυκλοφοριακοί άξονες προκαλούν διάσπαση των συνοικιών, περιορίζοντας την ελευθερία των κατοίκων να μετακινούνται μέσα στις πόλεις μας. Τέτοιοι κυκλοφοριακοί άξονες περιορίζουν τη διάθεσή μας για περπάτημα και ποδηλασία και ενθαρρύνουν τους ανθρώπους να πραγματοποιούν όλο και περισσότερες μετακινήσεις με ΙΧ αυτοκίνητο.

• Τα εμπορεύματα μεταφέρονται όλο και περισσότερο μέσα στις πόλεις και μεταξύ των πόλεων με φορτηγά αυτοκίνητα. Οι πόλεις αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα σχετιζόμενα με την ταχεία αύξηση της κυκλοφορίας βαρέων οχημάτων.

• Οι πόλεις πρέπει να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη σύγκρουση των απαιτήσεων της οδικής κυκλοφορίας και του ανθρώπινου δικαιώματος στην υγεία. Η υγεία διακυβεύεται όλο και περισσότερο από τη ρύπανση και τον κίνδυνο θανάτου ή τραυματισμού σε τροχαίο ατύχημα.

• Η τρέχουσα αντίληψη είναι ότι η πρόσβαση σε πολλές χαμηλής οικιστικής πυκνότητας προαστιακές περιοχές γίνεται φθηνότερα και ταχύτερα με ΙΧ αυτοκίνητο, και έτσι το ποσοστό των μετακινήσεων που γίνονται με αυτοκίνητο στις προαστιακές περιοχές είναι μεγαλύτερο από αυτό των κεντρικών περιοχών.

• Ο τομέας των μεταφορών είναι ένας ολοένα και σημαντικότερος καταναλωτής ενέργειας και υπεύθυνος για την παραγωγή CO2 και άλλων αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμφωνήσει να σταθεροποιήσει μέχρι το έτος 2000 τις εκπομπές CO2 στα επίπεδα του 1990.

Επιπλέον, μέσα στο πλαίσιο της σύμβασης για τις κλιματικές αλλαγές, και ειδικότερα στην εντολή της ad hoc ομάδας του Βερολίνου, διεξάγονται συζητήσεις για να καθοριστούν οι πολιτικές και τα μέτρα μείωσης και/ή περιορισμού των αερίων του θερμοκηπίου, ειδικότερα οι εκπομπές CO2 μετά το 2000.

• Η αυξανόμενη εξάρτηση από το ΙΧ αυτοκίνητο που σχετίζεται με νέα πρότυπα αστικής ανάπτυξης, το κλείσιμο των τοπικών υπηρεσιών, η αλλαγή του τρόπου ζωής και η επιδείνωση των δημόσιων συγκοινωνιών συμβάλλουν στον κοινωνικό και οικονομικό αποκλεισμό των πολιτών που δεν χρησιμοποιούν αυτοκίνητο

Ευρωπαϊκός Χάρτης Δικαιωμάτων του πεζού

Το Ψήφισμα σχετικά με την προστασία των πεζών και τον Ευρωπαϊκό χάρτη δικαιωμάτων του πεζού, εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων την Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 1988.

Ι. ο πεζός έχει δικαίωμα να ζει σε ένα υγιές περιβάλλον και να απολαμβάνει ελεύθερα τους δημόσιους χώρους μέσα σε κατάλληλες συνθήκες που θα εξασφαλίζουν τη σωματική και ψυχική του υγεία.

II. ο πεζός έχει δικαίωμα να ζει σε αστικά κέντρα ή χωριά οργανωμένα για την εξυπηρέτηση του ανθρώπου και όχι του αυτοκινήτου, τα οποία να διαθέτουν υποδομή προσιτή στους πεζούς και στους ποδηλάτες.

IIΙ. τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και τα μειονεκτούντα άτομα δικαιούνται μία πόλη που να αποτελεί χώρο κοινωνικοποίησής τους και όχι χώρο επιδείνωσης της κατάστασης αδυναμίας τους.

IV. Τα μειονεκτούντα άτομα δικαιούνται ειδικών μέτρων τα οποία θα τους εγγυώνται την όσο το δυνατό μεγαλύτερη ανεξαρτησία κινητικότητας μέσω προσαρμογής του δημόσιου χώρου, τεχνικών συστημάτων κυκλοφορίας και δημοσίων μέσων μεταφοράς (διαχωριστικές γραμμές, προειδοποιητικές ενδείξεις, ακουστική σήμανση, πρόσβαση με ευκολία σε λεωφορεία, τράμ και τραίνα),

V. 0 πεζός δικαιούται να έχει στην αποκλειστική του χρήση αφενός μεν αστικές ζώνες, κατά το δυνατόν εκτεταμένες, οι οποίες δεν θα αποτελούν απλώς “νησίδες πεζώv” αλλά θα εντάσσονται αρμονικά στη γενική συγκρότηση της πόλης, αφετέρου δε διασυνδεόμενες σύντομες, λογικές και ασφαλείς διαδρομές.

VI. Συγκεκριμένα, ο πεζός έχει δικαίωμα:

Καταστατικός χάρτης υποχρεώσεων των Δημοτικών αρχών έναντι των πολιτών στην "κοινωνία της γνώσης"

Αναδημοσίευση από: http://www.citybranding.gr

Η «κοινωνία της γνώσης» δημιουργεί νέα δεδομένα και νέες ευκαιρίες για την ανάπτυξη, την ευημερία και την ποιότητα ζωής. Οι νέες τεχνολογίες αλλάζουν τον τρόπο εργασίας, διασκέδασης, επικοινωνίας και συναλλαγής, μεταλλάσσοντας τις βάσεις του οικονομικού ανταγωνισμού. Αποτελούν εργαλείο για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, δημιουργούν νέες δεξιότητες και την ανάγκη συνεχούς μάθησης και μεταβολής του εκπαιδευτικού συστήματος. Παράλληλα, επιτρέπουν τη βελτίωση των υπηρεσιών στην υγεία, την πρόνοια, το περιβάλλον,τις μεταφορές και συμβάλλουν στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς

Στόχος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι η «Κοινωνία της γνώσης» που διαμορφώνεται, να είναι µια κοινωνία για όλους, χωρίς κινδύνους ανισοτήτων όπως η ψηφιακή διαίρεση, όπου διαφυλάσσονται τα δικαιώματα του πολίτη, καθώς και η ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης.

Γι’ αυτό αναλαμβάνουμε, μέσα στη σφαίρα της ευθύνης και των δραστηριοτήτων μας, να εξασφαλίσουμε σταδιακά την αποτελεσματική αναγνώριση και την προστασία των ιδιαίτερων και μετρήσιμων δικαιωμάτων όλων των πολιτών στην «κοινωνία της γνώσης» εγγυώμενοι τα παρακάτω:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι. Υποχρέωση για παροχή ελεύθερης πρόσβασης στο διαδίκτυο και ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων

Ι.1. Η Δημοτική αρχή παίρνει πρωτοβουλίες ώστε οι Δημότες να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο μέσω δημοτικών υποδομών , κατά προτίμηση μέσω ευρυζωνικών υποδομών. Ιδιαίτερη βαρύτητα πρέπει να δοθεί στη δωρεάν πρόσβαση στο διαδίκτυο.

Ι.2. Η Δημοτική αρχή λαμβάνει υπόψη της τις ανάγκες των πολιτών και προνοεί για την καταπολέμηση του ψηφιακού χάσματος σε όλες του τις μορφές (γεωγραφικές, ηλικιακές, άτομα με αναπηρία )

Ι.3. Η Δημοτική αρχή παρέχει εγγυήσεις για την ασφάλεια και την μυστικότητα όλων των προσωπικών στοιχείων που υπάρχουν και διακινούνται στα δημοτικά πληροφοριακά συστήματα.

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΚΤΟΙ …….Η ΠΟΛΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΙΝΕΙΤΑΙ…..

Κάποιες  σκέψεις με αφορμή  το ζήτημα του Οικοπέδου ΔΑΡΙΓΚ

Επί μακρόν το πολιτικό προσωπικό της πόλης και του νομού, οι συλλογικοί φορείς της Χαλκίδας είχαν διαμορφώσει μία ενιαία αφήγηση για την σημασία του ακινήτου του ΔΑΡΙΓΚ και τη διαχείριση της μεταβίβασής του στην κυριότητα του Δήμου. Στο επίκεντρο αυτής της αφήγησης ήταν η προβολή της συμβολής του στην αναβάθμιση της πόλης με την απόδοση χρήσεων αντίστοιχων όπως πολιτιστικές, κοινόχρηστες και κοινωφελείς. Παράλληλα όμως, μετά την ακύρωση της Πράξης 2945/402/14-7-1997 (ΦΕΚ Δ΄639/23-7-1997) του Νομάρχη Ευβοίας, με την οποία η χρήση είχε καθοριστεί ως πολιτιστική και την επαναφορά της βιομηχανικής χρήσης (Απόφαση 36219/5204/22-8-2011 της Γ.Γ.Αποκεντρωμένης Διοίκησης) ως τακτικό διακύβευμα αναδείχθηκε η υπεράσπιση της βιομηχανικής χρήσης!!! Έτσι οι Αρχές και οι φορείς της πόλης μπήκαν σε μία παράδοξη διελκυστίνδα να θέλουν και να σχεδιάζουν άλλες χρήσεις ενώ υπερασπίζονται την διατήρηση εκ διαμέτρου αντίθετης. Ο λόγος ήταν η αποτροπή της εξαγοράς του ακινήτου από ιδιώτη και η αγορά από τον Δήμο όταν η τιμή του θα κατέβαινε σε εφικτά επίπεδα. Λογική εύλογη για την πιάτσα της κτηματαγοράς, λογική αντιφατική για τους δημόσιους και κοινωνικούς φορείς.  Είχαν ξεχάσει ότι και η ίδια η αγορά παίζει καλύτερα με τους δικούς της νόμους. Όσο εκείνοι που είχαν υπό τον έλεγχο το ακίνητο περίμεναν την κατάλληλη στιγμή, οι φορείς της πόλης νόμιζαν ότι κοιμούνται και κοιμίζονται με την επιμονή στην βιομηχανική χρήση. Ήρθε η στιγμή που η εκκαθαρίστρια τράπεζα έκανε αυτό που μπορούσε να είχε κάνει και έναν χρόνο πριν ή θα μπορούσε επίσης να κάνει και έναν χρόνο μετά. Με άλλα λόγια οι φορείς της πόλης πιάστηκαν στον ύπνο νομίζοντας ότι έτσι υπερασπίζουν το δημόσιο και συλλογικό συμφέρον.

Κάπου στις εκλογές πρέπει να χωρέσει και η Εύβοια

Tου Στάθη Κουρνιώτη

Αναδημοσίευση 

Στις εκλογές που θα γίνουν σε λίγες μέρες θα εκλεγούν έξι βουλευτές για να εκπροσωπήσουν την Εύβοια στο εθνικό κοινοβούλιο. Μερικές φορές αυτό φαίνεται να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα στις προεκλογικές εκστρατείες των κομμάτων που επικεντρώνουν στα θέματα της κεντρικής πολιτικής.

Ως πολίτης της Εύβοιας θα ήθελα να δω τους εκλεγμένους βουλευτές μας να συνεργάζονται για να προωθήσουν λύσεις και να βελτιώσουν τη ζωή των ανθρώπων στο Νομό μας. Και πιστεύω ότι πέρα από τις διαφορές των κομμάτων, αυτό μπορεί να γίνει και επίσημα, προωθώντας ένα forum για την Εύβοια στο οποίο θα πρωτοστατούν οι βουλευτές και θα συμμετέχουν η τοπική αυτοδιοίκηση και θεσμικοί φορείς. Ένα τέτοιο forum θα μπορεί να λειτουργεί ως τοπικό λόμπι, να οργανώνει και να συντονίζει κοινές δράσεις έτσι ώστε εμείς οι πολίτες της Εύβοιας να μην βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αντιδρούμε μόνο σε όσα αρνητικά αποφασίζονται από άλλους αλλά να συμμετέχουμε και να προωθούμε ενεργά τις απόψεις μας.

Η συγκυρία είναι ενδιαφέρουσα όχι μόνο εξαιτίας των εθνικών εκλογών αλλά και γιατί αυτή την εποχή οι Δήμοι του Νομού καλούνται να ετοιμάσουν τα στρατηγικά επιχειρησιακά τους σχέδια για την επόμενη πενταετία, όπως απαιτεί ο νόμος.

Ελπίζω ότι τόσο οι υποψήφιοι βουλευτές όσο και οι Δήμοι του Νομού έχουν στο μυαλό τους τη σχετική διαδικασία και έχουν ιδέες να καταθέσουν. Θα ήθελα συνοπτικά να προσθέσω μερικά σκόρπια θέματα ως πολίτης της περιοχής.

Αστικά Τοπία της Μεσογείου. Αφηγήσεις της ανάπτυξης και της κρίσης

 Αναδημοσίευση από ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

#Δημήτρης Πούλιος, Υπ. Διδάκτορας ΕΜΠ, Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, Τομ. Γεωγραφίας & Περιφ. Σχεδιασμού, Υπότροφος Ιδρύματος Ωνάση

#Ίων Σαγιάς , Επικ. Καθηγητής, Σχολή Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, Τομ. Γεωγραφίας & Περιφ. Σχεδιασμού.

Με κέντρο την κρίση του μοντέλου ανάπτυξης των Ισπανικών πόλεων, το σύντομο αυτό κείμενο προσπαθεί να ανιχνεύσει μια μεθοδολογία ανάλυσης των πολιτικών που οδήγησαν σε αυτή. Αφετηρία μας είναι η προβληματική που έθεσαν οι Brenner & Theodore (2002) για τον «υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό» και τους τρόπους με τους οποίους πλαισιώνουν το Αστικό φαινόμενο στον σύγχρονο καπιταλισμό. Σε αυτή τη κατεύθυνση παρουσιάζουμε το Ισπανικό μοντέλο μέσα από το τρίπτυχο path dependency - creative destruction - cities, τις σχέσεις με προηγούμενα μοντέλα ανάπτυξης και τις ιδιαιτερότητες που φέρνουν, την διαδικασία παραγωγής χώρου στο σύγχρονο καπιταλισμό και τέλος την σημασία των πόλεων σε αυτή τη διαδικασία.

Με αυτό τον τρόπο αναζητούμε ένα Μεσογειακό «υβρίδιο» των νεοφιλελεύθερων Αστικών Πολιτικών μέσα από τις παραδόσεις της περιόδου του Φράνκο στην Ισπανία και την στροφή προς την αγορά κατοικίας, τον τρόπο με την οποία η Σοσιαλδημοκρατία συνέχισε αυτές τις πολιτικές (1980-1990), τις μεθόδους υλοποίησης στο αστικό περιβάλλον σε πόλεις όπως η Βαρκελώνη.

Επιπλέον, βλέπουμε τη σημασία των πόλεων, του σχεδιασμού και της αρχιτεκτονικής σε όλη αυτή τη διαδικασία. Τέλος μέσα από την κριτική μας προσέγγιση βλέπουμε πώς η σύγχρονη βιβλιογραφία θέτει την προβληματική της γύρω από τα θέματα που παρουσιάσαμε.

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΤΑ ΤΟΠΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ