Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής Δήμου Χαλκιδέων: Οι προγραμματικοί άξονες για μία προοδευτική δημοτική πολιτική

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ 

Πλαίσιο προγραμματικών κατευθύνσεων

της Δ.Ο. ΠΑΣΟΚ Δήμου Χαλκιδέων

ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

 

Στην βάση του Κινήματος συναντιόμαστε πολίτες που βιώνουν καθημερινά τα προβλήματα της πόλης, που ζουν και εργάζονται σε αυτήν, που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη διαμόρφωση ενός προγράμματος δράσης για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, για τη δημιουργίας μίας αξιοβίωτης πόλης, για την Αλλαγή της μακροχρόνιας μίζερης, εσωστρεφούς και άκρως συντηρητικής διαχείρισης των δημοτικών ζητημάτων. Στο ερώτημα: τι δουλειά έχει ένα κόμμα στην Αυτοδιοίκηση; η απάντηση είναι απλή. Τα κόμματα ως θεσμοί πολιτικής συμμετοχής και διαμεσολάβησης οφείλουν να είναι παρόντα όπου διαμορφώνονται και ασκούνται οι δημόσιες πολιτικές και οφείλουν να προτείνουν προγράμματα και λύσεις σύμφωνα με τον πολιτικό τους προσανατολισμό.

Το παρακάτω πλαίσιο θέσεων απευθύνεται στους πολίτες και όχι σε δημοτικές παρατάξεις ή συνδυασμούς.

Η Δ.Ο. του ΠΑΣΟΚ του Δήμου Χαλκιδέων δεσμεύεται ότι θα αγωνιστεί για την επικράτηση και την υλοποίηση των παρακάτω προγραμματικών κατευθύνσεων.

 

Ανεμογεννήτριες σε Natura της Σκύρου

Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης

                                                     Συνταξιούχος ιατρός ΕΣΥ,  Δήμαρχος Σκύρου 2003 – 2014

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ τεύχος 2259 8/12/2022

Πέρασαν περίπου 17 χρόνια απ’ όταν ο ηγούμενος της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους ανήγγειλε από άμβωνος την πρόθεσή της να εγκαταστήσει αιολικό πάρκο στο νησί δηλώνοντας ότι «αυτό θα γίνει γιατί είναι θέλημα θεού»! Η εγκατάσταση θα αποτελούνταν από 111 ανεμογεννήτριες ισχύος 3 MW έκαστη (333 MW συνολικά), θα τοποθετούνταν σε έκταση 36.150 στρεμμάτων που φέρεται ότι ανήκουν στη Μονή με βυζαντινά πατριαρχικά συγίλλια και 8 από τα 10 αιολικά πάρκα είναι σε περιοχή Natura 2000 και ζώνη ειδικής προστασίας.

Αναφέρω ότι η Μονή «φέρεται ως ιδιοκτήτρια» διότι έχουν γίνει τραγικά λάθη στο παρελθόν, κατά τις δικαστικές διενέξεις για το ιδιοκτησιακό μεταξύ Δημοσίου και μονής, αφού ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου είχε ασκήσει αίτηση ακύρωσης της απόφασης του Εφετείου λόγω ψευδομαρτυριών και αοριστολογιών από πλευράς μονής!

Υπάρχει δημοκρατική στρατηγική ανασυγκρότησης για την Βόρεια Εύβοια;

 

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Η Βόρεια Εύβοια, σχεδόν ένα χρόνο μετά την πρωτόγνωρη καταστροφή, παραμένει με ανοικτές τις πληγές της στο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό πεδίο. Το σχέδιο ανασυγκρότησης εξαντλείται σε ημερίδες και επικοινωνιακές καμπάνιες την ίδια στιγμή που το Κράτος, αυτό το δήθεν επιτελικό αλλά αθεράπευτα συγκεντρωτικό, έκρυψε ευθύνες και υποχρεώσεις πίσω από τους χορηγούς μελετών που και όταν παραδοθούν τελικά δεν θα έχουν εξασφαλιστεί οι πόροι υλοποίησης των έργων και των δράσεων ή κάποιες α CCGπό αυτές θα είναι και αδιάφορες για την δοκιμαζόμενη τοπική κοινωνία.

Το μοντέλο της συγκεντρωτικής και ασυντόνιστης πολιτικής προστασίας έφερε την καταστροφή αλλά και το μοντέλο της ιδιωτικοποίησης των επιτελικών καθηκόντων αποκατάστασης αποδεικνύεται εξίσου αναποτελεσματικό αλλά -και αυτό έχει την μεγάλη αξία- απολύτως απονομιμοποιημένο στο συνταγματικό και θεσμικό πεδίο, δηλαδή στο πεδίο της δημοκρατικής νομιμοποίησης των κρατικών και δημοσίων πολιτικών.

 

''Ο δρόμος που δεν πήραμε''

 

Του Χάρη Δούκα.

Καθώς η ενεργειακή κρίση βαθαίνει, επανέρχεται στο προσκήνιο το άρθρο ορόσημο του Amory Lovins «The road not taken» του 1976. Σε αυτό περιγράφονταν δύο εναλλακτικές ενεργειακές διαδρομές. Το "σκληρό μονοπάτι" βασίζεται στην επικρατούσα πολιτική, με την επέκταση των μεγάλων σταθμών ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Tο "ήπιο μονοπάτι" συνδυάζει την άμεση και ξεκάθαρη δέσμευση για αποδοτική χρήση της ενέργειας με την ταχεία ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών και τη μεγάλη διείσδυση τους σε επίπεδο τελικής χρήσης για την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Το πρώτο έχει ένα σκληρά τεχνολογικό χαρακτήρα και η συγκεντρωτική παραγωγή βασίζεται σε μεγάλες εταιρίες, ενώ το δεύτερο δίνει έμφαση στους απαραίτητους κοινωνικούς μετασχηματισμούς για να καταστήσει τα ενεργειακά συστήματα αποκεντρωμένα, ανθρωποκεντρικά και ανανεώσιμα.

Κλιματική κρίση, κρίση δημοκρατίας.

 

Χάρης Δούκας, Αν. Καθηγητής ΕΜΠ

Αναδημοσίευση από  TO BHMA, 19/12/2021

Ας ξεκινήσουμε με μερικά βασικά δεδομένα. Το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει ήδη επηρεαστεί από τις κλιματικές αλλαγές, έχοντας βιώσει καιρικά φαινόμενα που επιδεινώθηκαν από τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον. Η κλιματική αλλαγή έχει ήδη επηρεάσει πάνω από το 80% της χερσαίας έκτασης του πλανήτη. Ό,τι αποφασίζεται από εδώ και πέρα αφορά στην επιβράδυνση όσων φαινομένων βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και όχι στην επαναφορά μας στην προηγούμενη κατάσταση. Έχουμε ήδη πληγώσει τον πλανήτη ανεπανόρθωτα.

Γιώργος Σωτηρέλης: Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα απέναντι στα κρίσιμα προβλήματα της σύγχρονης δημοκρατίας

 

Ο Γιώργος Χ. Σωτηρέλης είναι Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών- Το κείμενο αυτό είναι επεξεργασμένη μορφή εισήγησης στην διαδικτυακή εκδήλωση με θέμα «Η Δημοκρατία σε δύσκολους καιρούς», που διοργάνωσαν οι Κινήσεις Πολιτών για την Σοσιαλδημοκρατία στις 22 Σεπτεμβρίου

Αν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα επιθυμούν πράγματι να υπερασπισθούν τις δημοκρατικές κατακτήσεις τους πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να δουν αναστοχαστικά την πορεία τους, να αναβαπτισθούν στις παραδοσιακές αξίες τους και να επιχειρήσουν νέες πολιτικές και κοινωνικές συμμαχίες, υπό μία διαφορετική πλέον οπτική γωνία.

Είναι φανερό ότι τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται έντονος προβληματισμός, στον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, ως προς την στάση του απέναντι στα κρίσιμα προβλήματα που ταλανίζουν την σύγχρονη Δημοκρατία. Πριν ξεκινήσω όμως την πραγμάτευση του θέματος, σπεύδω να κάνω μια εισαγωγική παρατήρηση, που την θεωρώ εξαιρετικά σημαντική:

Πολλές φορές στον πολιτικό διάλογο χρησιμοποιείται, ενίοτε από άγνοια αλλά συνήθως με σκοπιμότητα, ο όρος «αστική δημοκρατία». Η επιτηδευμένη χρησιμοποίηση γίνεται μάλιστα από δύο πλευρές:

Πρώτον, από τα δεξιά κόμματα, που θέλουν να δείξουν ότι η σύγχρονη δημοκρατία είναι η δημοκρατία που εγκαθίδρυσαν οι αστοί, τους οποίους τα κόμματα αυτά προνομιακά εκπροσωπούν

Δεύτερον, από τα κομμουνιστικά κόμματα -αλλά και από κάποιες κομμουνιστογενείς πολιτικές δυνάμεις- που προσπαθούν να δείξουν ότι αυτή που έχουμε είναι η δημοκρατία των αστών και όχι η αυθεντική, των προλεταρίων. Λες και υπήρξε -ή είναι δυνατόν να υπάρξει- τέτοια δημοκρατία